پیش آهنگ شب ، شب را به جیر جیر اعلام میکند و هنگ  برکه  به افتخارش قور میکشد ، دارکوب ِرنگه صلح میکوبد در بلندی درخت سرو.جغد، شهر در آرامش است را هوو میکشد و ماهی ها جشن را با سرود خدا یکتاست کامل میکنند.صدای خنده ای آمد،انگار خدا هم آنجا بود 

بیتابی میکند،دیگر دوست داشتن را درکش نیست. میخواهد ترک کند دوست داشتن را.سبز از یادش رفته بود شاید و تیرگی را زمزمه میکرد انگار. گشته بود، زیاد اما پیدا نکرده بود خدایی را که انگار قرار بود از رگ گردن  نزدیکتر باشد.دستانش مشت کرده بود و در مشتش کاغذی!خواهرش این را میگفت و کاغذ را برایم به نجوا و اشک میخواند:چند وقتیست که دیگر خدا سراقم را نمیگیرد،حتی وقتی که در سجده بغض میشوم بر سجاده  ای که انگار خودش برایم کادو کرده بود.اذان میگوید ، نمازم را میخوانم و دوباره  دستانم را به آسمان میبرم و شاید پیشانیم را بر مهر سجاده، اگر دیدمش سلامتان را میرسانم و اگر پیدایش نکردم شیشه ی قرصهایم آماده ، شما سلامم را برسانید و به او بگویید در جهنمش ایستاده ام شاید. دوست داشت بیاید تا ببینمش،امیدوارم که آنجا نبینمتان.

 تشیع جنازه اش دیدنی بود... پدر ، مادر، نامادری ،نابرادری ،خواهر و ناخواهری ،چند عمعه و چند دوست.به بیست نفر نمیرسیدند، گمانشان به خود کشی بود پس کسی برایش فاتحه نمیخواند چون جهنمی بود و نا امرزیده...... گزارش پزشکی قانونی دیروز به دست خواهرش رسید.علت مرگ ایست قلبی. پیگیر که شدیم در ریه اش چیزی جزء یک قرص قلب پیدا نکرده بودند و بیشتر که گشتیم شیشه قرصها در سطل زباله.

خودکشی نکرده بود و انگار خدایش را یافته بود...

 دوست من سلام من را هم برسان و به اوبگو میدانم که از رگ گردن نزدیکتری.سلام 

کارای شخصی من به هیشکی مربوط نیست اگه خیلی ادعات میشه

شمارتو بده بهت زنگ بزنم  اگه تونستی

این حرفایی رو که نوشتی  به روم بگی این وبلاگ و حذف میکنم

در غیر این صورت بلایی سرت میارم  که فرق بین عشق و کثافتکاری رو  بفهمی

اگه نفهمیدی هم خودم حالیت میکنم

بهترینم سلام

عزیزم امیدوارم هیچ وقت اون روی لجباز من خودشو بهت نشون نده

نیاد اون روزی که پا بذارم رو احساسم و بگم به درک و ولت کنم

بگم به درک که دوسم نداره

به درک که دلم براش تنگ میشه

به درک که شبا از ناراحتی خوابم نمیبره

فقط دعا دعا میکنم هیچ وقت اینجوری نشه

نمیدونم چرا بر خلاف عادت نمیتونم دلم و نادیده بگیرم

نمیدونم چرا بر خلاف وقتایی که حاضر بودم برا خاطر غرورم از همه چیزم بگذرم

 نمیتونم ازت راحت بگذرم حتی با له شدن غرورم

پریسا چیکار کردی با دلم؟

با دل خودت چیکار کردی؟

دلت که اینقدر سنگ نبود یعنی میخوای باور کنم دلت برام تنگ نمیشه

برم از کی بپرسم حالتو

از کی بپرسم چرا پریسا

پریسای مهربون من بد شده

برم به کی بگم به خدا دوسش دارم

وگرنه تا حالا ولش کرده بودم

 هزار بار خواستم این کارو بکنم ولی نشده

به خدا نشده

هر کی ندونه تو که میدونی  چقدر راحت میتونم یکی رو فراموش کنم

ولی نمیدونم چرا  همه چی درباره تو فرق میکنه

باشه میخوای بری برو ولی اول دل منو که سه سال پیش دادم دستت پس بده

دلی که صاف و ساده گذاشتم جلوت

همونجوری که دادم ازت میخوام

همونجور صاف و بی ترک

ولی پریسا مثل روز برام روشنه حتی خودتم نمیدونی چیکار داری میکنی

اگه هنوزم یه ذره

فقط یه ذره برات مهمم باهام یه تماسی بگیر

اینم بدون همیشه دوست دارم

چه دوسم داشته باشی

چه نداشته باشی

ببینید اسما خانم کلی حرف دارم باهاتون

من الان تهران نیستم

فعلا تو انزلی کار دارم

تو رو خدا شما دیگه با من لج نکنید

لااقل یه آدرسی چیزی بدین من شمارمو براتون بذارم تا باهام تماس بگیرین

اگه هم نمیخواید تلفنی صحبت کنیم

لااقل آیدی یا آدرس وبلاگتون رو بهم بدین

خواهش کردم ازتون

دیگه لااقل اگه منم براتون ارزش ندارم به خاطر پریسا که میتونید این کارو بکنید

امیدوارم درک کنید که من الان تو چه وضعی هستم

فقط یادتون باشه ازتون خواهش کردم

 آره رکسانا جان بابام ماهیانم و قطع کرده واسه همین مبایلم قعطه

اسما خانم خوشحال میشم باهاتون ارتباط برقرار کنم میشه بگید چه

جوری وبلاگی ؟چیزی ندارید یا ایمیل؟

فقط به خاطر پریسا

وقتی از تو خبری نیست

ماه برقصه

کوهها آواز بخونن

درختا شادی کنن

زمین رنگ بگردونه

من باور نمیکنم بهار اومده باشه

بنویسم عشق من سلام

اون یه تیکه  خجالت مونده از بچگی رم بذارم پای طاقچه آرزوها پشت صندوقچه یادگاریای دوران کودکی ، خیالت راحت میشه ؟

اگه میشه پس عشق من سلام .

ملکه ناز نازی باغ قشنگ یا سای سفید ،

 پری آسمونای دور بالای ایوون ،

 یکی یه دونه مروارید همیشه برّاق گوش ماهی پای گلدون من کی رو ببینم باورت میشه ؟

 به کی بگم تو عشق  منی تا حرفشو نوش جان کنی ؟ من چه  کنم  که نمی تونم ببینم تو خیال داری با یکی ، دو کلمه حرف بزنی یعنی من از مجنونم بدترم ؟ مجنون واسه لیلی قاصدی فرستاد امّا من چی ،

 من نمی خوام سلام مو کسی به تو برسونه  ، فدای اون چشای روشن مثل کهکشونت که امروز هنوز صدام و نشنیده پرسیدی چته ؟

 یادته چی گفتی ؟

گفتی باز دو قطره بارون نریخته سیمای نازک  ارتباطت  ریخت  به هم !

 فکر کردی من اونجا نبودم ؟

نه عزیزم تو اونجا بودی ،

نه اونجا ، هر جا من  بودم تو هم بودی ،

چرا گفتی به قدر کافی ثابت کردم که عاشقتم ،

من که هنوز اولشم میخوای بگی برو ،

 ببین  این راهش نیست تازه اگه هم باشه .

منی که چشم دیدن اون آدمایی که یه ذره دوست دارن هم ندارم  ،

 منی که ساعتای تفریح و استراحتت تا تموم بشه هزار بار تموم میشم ،

 منی که وقتی می خوام از خونه برم بیرون هزار بار گونه های ماه خاطره تو رو  با احترام میبوسم چه جوری میتونم برم ؟

 برم عاقل شم مثل تو بشم خوبه ؟

 به جون تو که میمیرم اگه کسی قسمم بده اوّلی ، دوّمی ، سوّی ، آخری ، همش خود تی .

 من فدای صابر گفتنات من برم سراغ کدوم شاعر ؟

شعر چه کسی رو برات بنویسم وقتی آسمون تویی ، ستارش تویی ،

 باغچه ش تویی ،

گلش تویی ایوونش تویی

بارونش تویی لیلیش تویی

مجنونش تویی فوارش تویی 

گلدونش تویی- اصلا همیشه همش تویی .

 یه جا شنیدم یکی میگفت اسم اوّلین فرشته  خدا سارا بوده نه این که بگم اون راست نمیگه اما نمیدونم چرا فکر میکنم تو بودی ،

 این جوری نگاهم نکن ،

 نگو بعضی وقتا خودمم باورم نمیشه  که کسی اینقدر دوسم داشته باشه

 بنویسم حق با توا.....می دونی که کارمون خیلی وقته از این حرفا گذشته ، از ببخشیدو.... بار آخرم بودو....خیلی فاصله گرفتیم و ... دیگه تکرار نمیشه و .... ، خیلی روزاس که گذشتیم .

اما اگه تو میخوای یادم بده چون تو می خوای یه وقتا عاقل تر بشم ،

 یه وقتا واسه حفظ یه چیز ایی  که ما میگیم رفتنش بهتره مردم میگن  موندنش ،

 یه کارایی رو باید بگذاریم کنار امّا چه جوری  ؟

 دیدی ستاره ها فقط خونه ماه میرن عید دیدنی ،

 تو که ماهی پس تو خونتون  همیشه عیده بذار واسه همیشه بیام خونتون عید دیدنی ،

 آخه من فقط تورو دوست دارم ،  جرمه ؟ 

 دلم می خواد یه جوری زندگی کنم که آدما بهش میگن عجیب ، فقط به تو سلام کنم ، فقط با تو حرف بزنم ،فقط واسه تو دعا کنم ، فقط تو چیز یادم بدی ،دسم فقط تو دس تو باشه ،

 فقط تو بهم بگی صابر ،فقط صابر تو باشم ،

 بجاش تو هم فقط مال من باشی .

 میدونم این دلیل واسه آدمای اینجا قانع کننده نیست که مابگیم چون اینجا همه باهامون حرف میزنن بعدشم به هم حسودیمون میشه ،

 میریم یه جای دور ، نه حواسم  یه لحظه بیشتر رفت پیش تو من حسودیم میشه تو رو که میدونم  آخرش اینه که ملاحظه مو میکنی البتّه ببخشیدا ،

ولی اونم شک دارم عزیزم

ما محکومیم به تحمّل آدمایی که زندگیمون رو چه بخوایم چه نخوایم می سازن ،

 امّا من میگم بیا بریم یه جا که هیچکس نباشه که حتّی اسمتو یاد بگیره چه برسه به اینکه  صدات کنه .

 یه جا شبیه جزیره ،

گرچه تو خودت برمودایی.

 آدم میشکنه تو نور اون چشمای مثل اقیانوس نازت ، تا دنیا دنیاست زیر دین این چشمای معصومت میسوزم دیدی فوّاره ها تو راه آسمون می شکنن ؟

دیدی گل سرخ وقتی می خواد 

 واسه پروانه ها جا باز کنه  ،

 دیواره های قلبش نا خواسته ترک می خوره ،

 من یه وقتایی اون جوری دوست دارم ، نگو پرده های حریر شرمو زدم کنار  می خوام این احساس به آتیش کشیده شده زیر رواقهای طلایی ناز کردنات یه هوایی بخوره ،

 خیلی آروم واست می نویسم ،

نبینم دلت از من بگیره ، نبینم واسه من اخم  کنی واسه دیگران بخندی،

 نبینم یه جوری تلافی کنی که  گونه هام از خجالت چشمای مهربونت سرخ تر بشن .

 به اندازه کافی امروز زخم حسادتامو بستی ،

 تو این عصر بی مهری که رو هویّت آدما قیمت میذارن نکنه هوس کنی بیمار عشقتو عوض کنی ، نکنه خستت کنم ،

نکنه  بری سراغ یکی دیگه که جنون عشقش کمتر فوران مکنه وبه قول خودت آبروتو کمتر می بره ، نرو ،

 من به اون آدما به همشون گفتم شعرا واسه توا.... همش

 حتی اونا که هنوز نوشته نشدن اونا که تو چند فرسخی نوشته شدن دارن ستاره میشمرن ،

 اونا که پشت مه گم شدن ،و خیلیای دیگه ،

 عزیزم  زندگی من بخوای نخوای مال توا ....

 آخه تا عاشقت شدم شاعرم کردی ،

خودت نوشتی بازم بنویس ،

 غزلت آرومم میکنه ،

 مثنویه حرفات دلداریم میده ،

نگاهتم که دیگه هیچی ،  باهاش زندگی میکنم  .

خلاصه که حسابی رو اسم همه خط کشیدی ،

رو تموم شماره های جدول دلم ,

 عمودی، افقی ،اون خونه سیاها ،

اون حرفای جا افتاده ،

اون خطّای وسط به خدا همش تویی ،

 آخه من از دست تو چیکار کنم ؟؟

 قول میدم اگه اونی که میخوای نیستم ،

یادم بدی زود  یاد میگیرم  ،

همونی میشم که می خوای  ،

مث آب و هوای آسمون یه وقت نم نم ،

 یه وقت رعد و برق ،

 یه وقت تگرگ ، گاهی هم آفتاب ،

بستگی به چشای تو داره ،

اینجوری خوبه ؟؟

 اون وقت میتونی دوسم داشته باشی اگه نمیتونی دوسم داشته باشی هم لااقل یه قول بهم بده ،

 بیشتر از این از چشات نیفتم ، چون بی تو میمیرم .

 گر طبیبانه بیایی به سر بالینم 

به دو عالم ندهم لذّت بیماری را

 کسی که را رسیدن به تورو بلد هست 

 ولی اسم شاعر این شعر و نه

امروز تولد پریساست فقط

میتونم بگم انشاالله

همیشه خدا برام نگهش

داره

پریسا جونم همیشه خدارو شکر کردم که این لیاقت رو به من داد  تا تو رو داشته باشم هیچ وقت از یادم نمیبرمت  این رو بدون اگه یه روز تونستی ثابت کنی ماست سیاهه ، اگه تونستی زیر آب یه نفس عمیق بکشی اگه تونستی آتیش و بوس کنی اصلا اگه تونستی پشت گوشت و ببینی منم فراموشت میکنم.

اونایی که میگین چقدر برا پریسا مطلب مینویسی

خوب پس برا کی بنویسم وقتی پریسا همه ی زندگی منه

از همه اونایی که تولدم رو تبریک گفتن خیلی خیلی ممنون واز اونایی که تولد پریسا رو تبریک گفتن بیشتر خیلی خیلی ممنون ولی این که به من گفتین انشا الله تولد ۱۰۰ سالگیت ( آخه مگه پریسا میذاره من صد ساله شم)

بابا به جان مادرم من مغرور نیستم کی گفته من از سر خود خواهی با مجله ها مصاحبه نمی کنم به خدا وقت نمی کنم می دونین که سرم چقدر شلوغه ولی  یه مصاحبه تو ماهان داشتم که به همین زودیا )فکر کنم شانزدهم چاپ بشه بگیرید بخونید منم اینقدر کچل نکنید

بوسه زيباست نه براي هوس
پرنده زيباست نه براي قفس
دوست داشتن زيباست نه براي لمس کردن براي حس کردن
با تمام وجودکاش مي شد
اشک را تحديد کرد مدت لبخند را تمديد کرد
کاش مي شد
در ميا ن لحظه ها لحظه ديدار را نزديک کرد
من
عشق را در تو
تو را در دل
دل را در موقع تپيدن
و تپيدن را به خاطر تو دوست دارم
من
غم را در سکوت
سکوت را در شب
شب را در بستر
و بستر را براي انديشيدن به تو دوست دارم
من
بهار را به خاطر شکوفه هايش
زندگي را به خاطر زيباييهايش
زيبايي را به خاطر تو دوست دارم
من دنيا را به خاطر خدايش
خدايي که تو را خلق کرد دوست دارم
حرف آخر
عاشقتم

اگر دبير ریاضی بودم ثابت ميكردم كه چگونه شعاع نگاهت از مرکز قلبم مي گذرد
اگر دبير شيمي بودم نام تو را در قلبم پخش مي کردم تا محلول با محبت شود
اگر دبير ديني بودم مي دانستم كه بعد از خدا تو را مي پرستم
اگر دبير جغرافی بودم مي دانستم كه خوش آب و هوا ترین منطقه آغوش گرم تو است
و اگر دبير زبان بودم با زبان بي زبانی مي گفتم عاشقتم 

ساعت هفت عصر هق هق آسمون از دست زمین.زمین رو خیسانده و صدای گنجشک خیسی که از گلویش نفرت میبارد
و من با پاهای ترک خورده روی سنگ فرش خیسی که آیینه شکسته قلب توست راه میروم فصل تمامی نیمکت خط خط شده
کجا بنویسم آمدم نبودی؟ اشک سنگ فرش در اومد و هفتمین گل را به جای قلبت از من گرفت

واسه كسي تب كن كه واست بمیره و هیچ وقت خودتو دست كم نگير !

يادت باشه من و تو

چيزايي داریم كه دیگران ندارن

هرگز امید را از كسي سلب نکن...شاید این تنها چیزی باشد كه دارد

لطف و مهربانی خود را دریغ نکن... حتی اگر دیگران تو را بیازارد

از آتش پرسیدم محبت چیست؟ گفت: از من سوزان تر است

ازگل پرسیدم محبت چیست؟ گفت: از من زیباتر است

از شمع پرسیدم محبت چیست؟ گفت: از من عاشق تر است.

از خودش پرسیدم محبت چیست؟ گفت: نگاهی بیش نیستم...!

یادته گفتی بهم تا شقایق هست زندگی باید کرد
نیستی تا ببینی که شقایق هم مرد
دیگه با چه چیزی  کسی رو دلخوش کرد
یادته گفتی به سراغ من اگر ميآييد نرم و آهسته بیایید.
تا مبادا ترکی برداره چینی نازک تنهایی من
اومدم آهسته، نرمتر از یک پر قو خسته از دوری راه
خسته و   چشم به راه
یادته گفتی بهم عاشقی یعنی دچار فکر کنم شدم دچار
تو خودت گفتی چه تنهاست  ماهی اگه دچار دریا باشه
آره تنها باشه
یار غم ها باشه یادته میگفتی گاه گاهی قفسی میسازم
میفروشم به شما تا به آواز شقایق که در آن زندانی ست
دل تنهایی تان تازه شود دیگه حتی اون شقایق که اسیر قفسه
نیست که تازگی بده به این دل تنهایی من
پس کجاست اون قفس شقایقت؟ منو با خودت ببر به قایقت
راست میگفتی کاش مردم دانه های دلشان پیدا بود
کاشکی دلشون شیدا بود من به دنبال یه چیز بهترینم
تو خودت گفتی بهم
بهترین چیز رسیدن به نگاهیست که از حادثه عشق تراست

 می گویند دوستی تصادف است و جدائی قانون . بیایید ما و شما حادثه آفرینان و قانون شکنان باشیم !

این و می گم که همه بدونن هفتم خرداد تولّد بهترین کس زندگیم

از امروز تا اون روز هی هی بهش تبریک میگم تا هیچوقت ازم

سیر نشه

از همه ی اون ایی که به سایت من اومدن صمیمانه تشکّر می کنم

نگین خانم یعنی اینقدر از من بدت میاد بابا دستخوش

نمیدونستیم اینقدر تو قلب مردم جا دارم

 خوب اگه آقای سلوکی حال شما رو گرفته

 من و سنه نه شاید مهدی دوست صمیمی من باشه

ولی  کاراش و حرفاش به خودش ربط داره

ولی دستت درد نکنه

 از این که کلّی فحش آبدار به من و مهدی داده بودی

چون دختر مودبی هستی e-mail  مهدی رو برات فرستادم.

زندگی را وقتی بوئیدم غنچه نداد

زندگی را وقتی بوسیدم خنده نکرد

زندگی را وقتی لیسیدم بوی نان آمد از آن بوی یک رشته نیاز

زندگی را وقتی آمدم از شاخه بچینم افتاد.

انشا الله به همین زودیا منو میبینیین خودش هم پشت سر هم      

از م شماره خواسته بودی این یکی رو دیگه شرمنده پریسا پوست از کلّم می کنه ولی این که گفته بودی درباره پریسا برات بنویسم حتما به روی چشم البتّه اگه خودش بخواد. 

این روزها تو را در چشمهای زیادی می بینم.

 نشسته ای توی دل آدمهای دورو برم  و هر وقت نگاهت می کنم به رویم لبخند می زنی. انگار نگاهم می کنی تا بیایم پیشت.

شاید هم می خو اهی به یادم بیاوری که در دل من هم جا هست ,

 جا می تواند باشد , برای آمدن تو برای حضور تو, شاید هم می خواهی بگویی دل تو هم برایم تنگ می شود , شاید.....

این شبها بوی تو همه جا توی هوا پیچیده است. دم غروب از هر کوچه و خیابانی که می گذرم عطر نام تو را می شنوم رد تو را می بینم این بو را تا آخر شب میریزم توی ریه هایم و دلم می خواهد آن را نگه دارم آن را همیشه داشته باشم

شاید فکر می کنم این عطر را من همیشه نمیتوانم پیدا کنم شاید این شبها را همیشه نمی توانم  داشته باشم. شاید......

این روزها  و این شبها هر چه جلوتر میروم . بیشتر دلم برای تو تنگ می شود  بیش تر دلم می خواهد تو را تماشا کنم . تو را صدا بزنم کنار تو بنشینم  با تو حرف بزنم و به حرفهای تو گوش کنم دلم می خواهد با تو تنها باشم به دور از همه ی چشمها  و دیگر اصلا برایم مهم نیست که مردم درباره ی ما چه فکر میکنند . شاید فقط دلم میخواهد باز هم دوستت داشته باشم مثل همیشه شاید باز میخواهم با هم دوست باشیم شاید فقط میخواهم باز هم مرا دوست داشته باشی. شاید......

لحظه های با تو بودن با تو حرف زدن این لحظه ها شاید ماندنی ترین لحظه های عمر من باشد .

عمرا اگر کسی بتواند لذ ّتی مثل لذ ّت این لحظه ها بچشا ند . عمرا اگر کسی بتواند  این لحظه ها را از خاطرم ببرد. امشب تو صدایم زدی. امشب تو به حرف دلم گوش دادی . امشب به من نشان دادی که چقدر دوستم

داری ;  چه قدر دوستم داری چه قدر دوستم داری.......

و حالا فقط می خواهم این لحظه ها تا ابد تکثیر شوند و بی خیال همه آنهایی هم که جور دیگری در باره ما فکر می کنند وقتی فقط من و تو هستیم هزار بار به تو بگویم:عزیزم!دوستت دارم........

بی تو مهتاب شبی من از آن کوچه گذشتم.

 همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم. شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم.

 در نهان خانه ی جانم گل یاد تو درخشید باغ صد خاطره خندید عطر صد خاطره پیچید.

 یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم ساعتی بر لب آن جوی نشستیم تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه محو تماشای نگاهت آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشه ی ماه فرو ریخته در آب شاخه ها دست بر آورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آید تو به من گفتی از این عشق حذر کن. لحظه ای چند بر این آب نظر کن. آب آیینه ی عشق گذران است.تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است باز فردا که بیاید دل تو با دگران است تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن با تو گفتم : حذر از عشق؟؟؟  ندانم !! سفر از پیش تو؟؟ هرگز نتوانم  نتوانم 

روز اوّل که دل من به تمنّای تو پر زد  چون کبوتر به لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم  جز راز عشق تو بدانم نتوانم!! اشکی از شاخه فرو ریخت مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لبریز ماه بر عشق تو خندید! یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم پای در دامن اندوه کشیدم  نه گسستم نه رمیدم ……رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم نگرفتی دگر از آن عاشق آزرده خبرهم نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم …..بی تو امّا به چه حالی من از آن کوچه گذشتم.

                          تقدیم به خانمی خودم

 (پریسا جونم خیلی خیلی دوستت دارم )                  

بهش گفتم: چه قدر دوستم  داری

گفت: به اندازه جوهر خودکارم 

گفتم: خیلی نامردی جوهر خودکارت یه روز تموم میشه

گفت: خودکار من اصلا جوهر نداره